Potrzeba wsparcia osób na rynku pracy doświadczających dyskryminacji z uwagi na płeć.
W 2020 r. dyskrymiację zauważyło 15%badanych, w 2021 r. już 20%.

57% badanych jest zdania, że zapytanie podczas rozmowy kwalifikacyjnej kandydatki do pracy o plany rodzinne to dyskryminacja, w 2020 54%.

39% postrzega nierówny wiek emerytalny K i M jako dyskryminację K i M(np. M wykonujący
ciężkie, fizyczne prace).

W 2020 roku 33% zgodziło się z tym stwierdzeniem.
32% badanych doświadczyło w swoim otoczeniu sytuacji gdy podczas rozmowy kwalifikacyjnej zapytano
kandydatkę o plany rodzinne[1].Wśród osób powyżej 55 roku życia kobiety częściej czują się
dyskryminowane niż mężczyźni. Podczas epidemii COVID to K częściej niż M zostawały w domu
pełniąc role opiekuńcze i domowe. Przerwy w pracy zawodowej związane z opieką nad dziećmi w
wieku poniżej 15 lat dotyczą niemal wyłącznie populacji kobiet(6 661 tys.,tj. 97,1 proc.).Liczba M
korzystających z urlopu ojcowskiego utrzymuje się na względnie stałym poz.– w 2019 r. wyn.,8
tys.,w 2020 – 188,4 tys.,w 2021 r– 185,2 tys.. Dane nt. świadczeń macierzyńskich z tytułu urlopu
ojcowskiego za ZUS[2]Dodatkowo K rezygnują szybciej z urlopów z uw.na względy ekonomiczne
oraz zatrudniają się na um. zlecenia czy zakłądają działalność gospodarczą.tj,niechronione formy zatrudnienia z
uw.na konieczność łączenia opieki czy prow.domu.Zauważyć należy, że M zgłaszają częściej
odmowy udzielenia im urlopu macierzyńskiego[3].K są częściej wypierane z rynku pracy lub same z
niego rezygnują,nie tylko z uw.na stereptypy,ale i ekonomię:mimo lepszego wyksztalcenia wskaźnik
zatrudnienia K wynosi 70% wobec 79%M.K częściej niż M rezygnują z pracy-bierne K to 20%,M-
11%. Pracujące K w Polsce otrzymują przeciętnie o 9% niższą płacę niż M.Największe
zróżnicowanie jest m.in.pomiędzy pracującymi w działalności finansowej i ubezpieczeniowej oraz w
informacji i komunikacji,gdzie K zarabiają o 30% mniej niż mężczyźni.Natomiast więcej od M(o 5%-
8%) otrzymują za pracę K zatrudnione w transporcie i gospodarce magazynowej oraz
budownictwie.K obejmują połowę stanowisk kierowniczych (podobnie jak w 2010 r.),ale wśród
przedstawicieli władz publicznych,wyższych urzędników i dyrektorów generalnych jest ich tylko
nieco ponad 30%(w 2010 r.–28%).K stanowią większość (73%-63%) wśród kierowników m.in.w
handlu,gastronomii i hotelarstwie oraz obsłudze biznesu i zarządzania.Mniej niż M(poniżej 20%) jest
ich natomiast na stanowiskach kierowniczych w rolnictwie,sektorze ICT oraz
przemyśle,budownictwie i dystrybucji.[4]
Innymi formami doświadczania dyskryminacji odczuwanymi przez w większości K(80%)to
mobbing,wykorzystywanie zależności służbowej,molestowanie,praca bez umowy,brak możliwości
wyrażenia sprzeciwu.Ważne,aby wiedzieć,że M też doświadczają tego typu dyskryminacji,albo są
sprawcami,z uwagi na brak świadomości skutków określonego działania[5]Stąd też potrzeba
realizacji projektu zarówno dla K i M,zgodnie z potrzebami wprowadzenia